‘U draait en u bent niet eerlijk’, of: hoe je in korte tijd onopvallend van mening kunt veranderen.

D66 is een fatsoenlijke partij, een partij van nette mensen –dat beeld zetten de D66’ers graag neer van zichzelf. Maar D66 is ook een pragmatische en anti-dogmatische partij die op iedere vraag helemaal blanco een nieuw antwoord geeft. En dat leidt wel eens tot verwarring over de standpunten van de partij. Ja, soms wekt men daardoor zelfs de indruk niet helemaal eerlijk te zijn.

Deze week maakte het dagblad Trouw melding van een column verschenen in het gereformeerde blad ‘De Waarheidsvriend’. De schrijver van de column verwijt de links-liberale partijen (met name GroenLinks en D66) een uitgesproken anti-christelijke, ‘christo-fobe’ houding.

Bij Cohen, Sap en Pechtold is het zoeken naar een sympathiek woord over de christenen. Het is naar hun oordeel noodzakelijk dat een vermeende scheefgroei wordt gecorrigeerd: christenen hebben namelijk te veel voorrechten. Om die correctie kracht bij te zetten, is schelden heel normaal. Poldertaliban, achterlijke gereformeerden, pedofielen en weigerambtenaren -dat zijn het, die christenen.

Tegelijkertijd, zo stelt hij, is men opvallend stil als het om de islam gaat: de SGP mag gelinkt worden aan de moordpartij van Anders Breivik, maar natuurlijk hebben moslims in Nederland niets te maken met wat er in bijvoorbeeld Pakistan gebeurt.

Bij Trouw vondt men het een goed idee om deze vermeende christofobie eens voor te leggen aan de betrokken partijen. De ontkenningen die deze vragenronde opleverde zijn noch opzienbarend, noch interessant. Met één uitondering: die van Roy Kramer, fractievoorlichter bij D66:

D66-fractievoorlichter Roy Kramer noemt de verwijten ‘volledig uit de lucht gegrepen’. ‘Wij proberen juist heel nadrukkelijk tolerant te zijn, tegenover moslims én christenen. Kijk maar naar het homohuwelijk. Daarvoor hebben we enthousiast gepleit. Tegelijk laten we ruimte voor gewetensbezwaren.’

Kramer gaat zo ver een voorbeeld te noemen: het homohuwelijk. En daar wordt het interessant. Want waar D66 eerder nog pleitte voor onmiddellijk ontslag voor alle gewetensbezwaarde ambtenaren, ja zelfs woedend was op de minister toen zij in een interview met de Gaykrant liet weten geen enkel probleem te hebben met weigerambtenaren, blijkt men nu 180 graden gedraaid. ‘Tegelijk laten we ruimte voor gewetensbezwaren.’

Zo ga je van ‘verbijsterend’ en ‘onacceptabel’ naar de tolerantie die in bijvoorbeeld Staphorst al veel langer gebruikelijk was: in iedere gemeente kunnen homo’s trouwen, maar tegelijk is er ruimte voor ambtenaren met gewetensbezwaren tegen een huwelijk tussen twee mensen van hetzelfde geslacht.

Maar welke garantie hebben we nu dat het nieuwe standpunt van D66 het werkelijke standpunt is? Draait men morgen niet gewoon weer net zo hard terug naar het onverdraagzame secularistische standpunt, als er in een gemeenteraad gestemd wordt over een Berufsverbot voor de gewetensbezwaarde trouwambtenaar? Is D66 niet uiteindelijk naast christo-foob ook oneerlijk?