Na de knien in’t zoer

Het Kerstfeest ligt weer achter ons, het nieuwe jaar kan nu echt beginnen. We mogen weer een heel jaar – aan de hand van Mattheus dit jaar – onderweg gaan van geboorte naar dood en wederopstanding en weer naar geboorte. Bij gelegenheid van dit nieuwe begin – en met dank aan de eerwaarde heer Peeters hieronder delen uit de nieuwjaarswens van de Aartsbisschop van Brussel-Mechelen, mgr Léonard:

Ter gelegenheid van het feest van de Heilige Familie, wens ik u allen een zalig en gelukkig nieuw jaar. En bij het overmaken van deze wensen denk ik allereerst aan uzelf en aan uw gezinnen. U hoorde zo-even hoe de drie lezingen van deze zondag, elk op hun eigen manier, spreken over het gezinsleven en daarbij zowel de schoonheid als de problemen en zelfs de beproevingen onderstrepen. De liefde van man en vrouw en de link tussen hen en hun kinderen en kleinkinderen, is een van de mooiste dingen die er in de wereld bestaan.

Ik nodig ouders en grootouders, die zich zorgen maken over de toekomst van het geloof in het hart van kinderen en kleinkinderen, ook uit om nooit ofte nimmer de moed te verliezen. Vertrouw hen toe aan het hart van God op voorspraak van de heilige Monica. Zij heeft twintig jaar onafgebroken gebeden voor de bekering van haar zoon Augustinus. En hij heeft zich uiteindelijk bekeerd en is een van de grootste theologen van de antieke Latijnse Kerk en een zeer heilige bisschop geworden.

Op dit feest van de Heilige Familie nodigt de Heer u uit om, als u op welke manier ook te kampen hebt met eenzaamheid, die samen met Hem te beleven. Want als de Heer is gestorven in uiterste eenzaamheid, in de steek gelaten door de mensen en schijnbaar zelfs door zijn veelgeliefde Vader, dan is dat om met zijn aanwezigheid bij ons te wonen in al onze eenzaamheid.

Dierbare broeders en zusters, we hebben in ons land een voor de Kerk lastig jaar meegemaakt. Naast heel wat mooie dingen die we samen hebben beleefd – ik denk dan vooral aan mijn pastorale bezoeken in Brussel en aan de vieringen in Vlaams- en Waals-Brabant – was er het brutale uitbreken van het pedofilieschandaal in de schoot zelf van de Kerk en de opeenvolgende mediastormen. In mijn kersthomilieën in Brussel en Mechelen heb ik erover gesproken. Sta me daarom toe u allen een leven in de Kerk toe te wensen, dat voor 2011 in het teken staat van waarheid, transparantie en boetedoening, maar waarin we tegelijk ook de vreugde mogen ervaren van het toebehoren aan Christus en waarin we dankzij Hem mogen leven als Kerk, in gemeenschap en vervuld van hoop die we nergens anders kunnen vinden.
Op de drempel van het nieuwe jaar, vertrouw ik mezelf tot slot toe aan uw gebed en zegen ik u met heel mijn hart.

Een nieuwjaarswens om in het achterhoofd te houden de komende 12 maanden – en daarna. Om te leven in de liefde en genegenheid van en voor de mensen om je heen, steunend op de aanwezigheid van Christus in het dagelijks leven. Niet altijd een gemakkelijke opdracht, maar wel een opdracht, een ideaal, dat het waard is na te streven. Met vallen en opstaan soms, maar dat hoort erbij. En er is altijd die uitgestoken hand om weer op te staan en verder te gaan.