Oranjegekte in Obdam

Een nieuwe rel in Katholiek Nederland: de populaire pastoor Paul Vlaar uit Obdam (Noord-Holland) is door zijn bisschop, Mgr Punt, van zijn priesterlijke taken ontheven, althans tijdelijk voor een periode van bezinning van naar verluid twee maanden. Aanleiding is de zgn. oranje-mis op zondag 11 juli en een filmpje hiervan dat in binnen- en buitenland tot geschokte reacties leidde. Paul Vlaar ging al eerder erg creatief om met de heilige mis en de stap van de bisschop komt dan ook zeker niet te vroeg. Marijke Helwegen die een preek houdt, vliegende vogels in de kerk, etc. – niets is hem te dol om mensen de kerk in te lokken. Niets, behalve een fatsoenlijke mis volgens de orde die is vastgesteld bij Vaticanum II.

Inmiddels zijn er steunbetuigingen van parochianen, wordt de bisschop dictatoriaal gedrag verweten en zijn de media, die in komkommertijd toch niets te doen hebben en een rel in de Katholieke Kerk altijd leuk vinden, er bovenop gesprongen.

Nova liet gisteravond het Obdamse parochiebestuur aan het woord bij monde van de vice-voorzitter. Zijn toon was al wat vriendelijker dan die van de actievoerders die in hetzelfde programma zendtijd kregen. Maar duidelijk werd wel dat deze man – en met hem vrees ik het voltallige parochiebestuur – werkelijk geen idee heeft van wat hier nu zo aanstootgevend was. Het gaat er niet om dat de bisschop persoonlijk in verlegenheid is gebracht, en het gaat al helemaal niet om een Kerk die regeltjes verzint om de arme gelovigen eronder te houden. Het punt is dat een heilige mis niet zomaar een al of niet gezellige bijeenkomst is van gelovigen, maar een viering van het sacrament van de eucharistie.

Anders dan bij onze protestantse broeders is het centrale punt in de h.mis niet de preek, zelfs niet de lezingen, maar de euchariste waarin Jezus Christus werkelijk aanwezig is. Zoals ieder sacrament is ook de viering van de eucharistie aan regels gebonden. Niet om gelovigen te pesten, maar om de heiligheid ervan te bewaren. Dat betekent dat in de context van een h.mis niet alles zomaar kan, niet vanwege de lange tenen van de bisschop maar vanwege de heiligheid van het sacrament en de eerbied die Jezus Christus zelf toekomt.

Deze hele discussie doet me erg denken aan een andere, recent gevoerde discussie over de geschiktheid van een aantal liederen van Huub Oosterhuis in de h.mis. Ook hier stond het halve land (met name trouwens de niet-katholieke helft, leek het) op zijn achterste benen: wie is de bisschop wel om ons te verbieden te zingen wat we willen? Maar zoals het er in Obdam niet om gaat katholieken te verbieden gezamenlijk een oranje-gevoel te beleven, zo ging het er in de kwestie Oosterhuis niet om mensen te verbieden liedjes van Huub Oosterhuis of wie dan ook te zingen. Maar niet alles laat zich gemakkelijk verenigen met de betekenis van de heilige mis. Zo zou het voor iedereen ook duidelijk moeten zijn dat het niet gepast is in een kerkgebouw – in aanwezigheid van de Heer zelf – een disco of een bingo te organiseren.

Laat Paul Vlaar de mis de mis laten, met eerbied en respect het sacrament toedienen, dan kan hij na de mis – in de pastorie of elders – alle aandacht besteden aan het WK voetbal en Marijke Helwegen. En misschien dat hij dan ook de ruimte vindt voor de nodige cathechese. Ongetwijfeld zal Mgr Punt graag behulpzaam zijn bij die catechese. Dan kan er een werkelijke katholieke gemeenschap groeien en bloeien onder de ongetwijfeld inspirerende, hartelijke en liefdevolle leiding van pastoor Vlaar.

Zie ook: http://beautifulblues.wordpress.com en http://www.catholica.nl/archief/2439/de-“vlaartjes”