Just a thought
Iedereen heeft tegenwoordig de mond vol van de ‘verrommeling van het Nederlandse landschap’, maar eerlijk gezegd kan ik niet zo heel veel met die kreet. Is het Nederlandse landschap wel zo rommelig? Is dat iets nieuws, of was dat altijd al zo? En stel nu dat het inderdaad verrommeld is, is dat dan wel zo erg?
Ik kan zo geen voorbeelden bedenken van rommelig landschap – wat dat dan ook mag zijn. Misschien heeft één van mijn lezers een idee? Ik houd me aanbevolen. Natuurlijk heb je her en der een industrieterrein en een vinex-locatie en een snelweg ertussen. Maar is dat rommelig? En is het wel eens anders geweest? Als ik van Den Haag over de A13 naar Rotterdam rijd, kom ik bij Delft langs een Ikea. Inderdaad niet een heel mooi gebouw. Maar rommelig? Verder zie ik vanaf de snelweg kantoorgebouwen, het ene bouwsel mooier dan het andere, maar rommelig? Daarbij, al die bebouwing staat er al jaren. Niets nieuws onder de zon dus. Dat zou typisch voor deze regio kunnen zijn, die al hel lang volgebouwd is. Maar als ik naar mijn ouders in Almelo rijd, kom ik ook geen rommelig landschap tegen. Vooral veel weilanden, bomen en ander groen, met af en toe een bedrijfsterrein.
Daarbij: is rommelig erg? Misschien wel voor de gereformeerd-vrijgemaakte domineesvrouw die tweemaal daags haar stoepje schrobt, voor wie niet houdt van afwijkingen van het ‘normale’, voor wie zweert bij orde en netheid. Wie gelooft dat een landschap geordend en aangeharkt moet zijn, wie niet gelooft in persoonlijk initiatief maar in regels en plannen (al of niet in vijf jaar), die moet lekker zijn gordijnen sluiten en een kapotgekookt spruitje aan zijn vork prikken, en na bijbellezing (Statenvertaling uiteraard) vroeg naar bed met de handen boven de dekens.
Reageer