Onbeduidend
De Kamer slikt – daar houdt Rob O. ook zo van – en om mij heen worden webloggers ontboden op het bureau. Dát heeft de sterke arm in ieder geval geleerd: niet meer mensen met veel misbaar en geweld van hun bedje lichten omdat ze een mening hebben. Maar inmiddels tel je als weblog niet meer mee als je je niet tenminste hoeft te melden op het politiebureau.
Ik wil ook een uitnodiging. Maar wat kan ik er meer aan doen dan onaardige dingen over onze geliefde vorstin en haar familie schrijven? God lasteren schijnt te werken, maar helaas geloof ik niet in het bestaan van een hogere macht dus lasteren zit er voor mij niet in. Onaardigheden over minderheden dan? Misschien dat dat nog wel werkt, maar ja… schelden op moslims ligt me niet zo, want dat is tegenwoordig politiek correct en daar moet ik weinig van hebben, en andere minderheden doen meestal niet zo moeilijk. En tekenen kan ik ook al niet…
Overigens, en dat terzijde en met betrekking op de berichten van de afgelopen dagen:
Der Sport ist ein Sohn des Fortschritts, und er trägt schon auf eigene Faust zur Verdummung der Familie bei.
Aldus Karl Kraus.
Ik beloof mijn best te doen de komende tijd om een passende belediging te vinden die mij zal verzekeren van gratis koffie bij de politie, maar garanderen kan ik niets. Helaas zal ik waarschijnlijk altijd een onbeduidend weblog blijven.
Reageer