Billy

De stapel boeken op de grond bleef maar groeien en het werd dus tijd mijn oude boekenkast te vervangen door een nieuw en groter exemplaar. Zo gezegd zo gedaan, en ik beschik nu weer over een meter of vijf vrije ruimte. Maar ik moest er wel een offer voor brengen: hoewel ik altijd een hekel gehad heb aan de bekende Zweedse meubelgigant staan mijn boeken nu in Billy….

Als kind ben ik, zoals zovelen, aan een vorm van niet erkende mishandeling – geestelijk zowel als lichamelijk – onderworpen. Mijn ouders sleepten mij mee naar de Ikea, en iedere keer leek het erger te worden. Steeds drukker, groter, steeds meer jengelende kleuters, en steeds meer ouders die zich ook niet leken te amuseren. Aan die ervaringen, gevoegd bij de ellenlange files op de A13 voor de afrit Delft op hoogtijdagen als tweede paasdag, heb ik een diepe afkeer van de blauwe blokkendozen aan ’s rijks wegen overgehouden. Tot ik een boekenkast nodig had.

Nu heb ik niet alleen een Billy, maar heb ik zelfs ontdekt wat er zo geweldig is aan Ikea. Tegenwoordig – ik kan mij althans niet herinneren dat dat er vroeger ook al was – heeft Ikea een foodcorner. De hongeriggesjokte Ikeabezoeker kan zich hier volstouwen met hotdogs (50 cent) en fisdrank (ook 50 cent), waarbij de frisdrank zelf getapt en onbeperkt aangevuld mag worden. En dat alles voor 50 cent. Voor anderhalve euro eet je hier twee voedzame worstjes met brood en drink je onbeperkt cola. En als toetje is er de chocolade die even verderop uit grote glazen potten gegraaid kon worden. Gratis.

Zo wordt een bezoekje aan Ikea nog een gezellig dagje uit voor het hele gezin…. Ik ben blij dat ik geen gezin ben.

~ door duino op april 27, 2008.